.

نه..من همیشه ی خوب نیستم..
من گاهی به سرم میزنه..من گاهی بدیهی ترین واقعیات رو هم منکر میشم..من گاهی دیر سر کارم میرسم و وقتی که میدونم دیره باز از دم ماشین تا شرکتو آروم آروم میرم و با برگا و خرت و پرتای جمع شده ی آقای رفتگر بازی میکنم..من گاهی به سرم میزنه و اس ام اس هاتو میزارم یه گوشه که یادم بره جواب بدم..من گاهی میل های رسیده تو ستاره دار میکنم و انقد جواب نمیدم تا دومیش و سومیش..
من گاهی انقد جواب تلفنا رو نمیدم که نگران شی و فک کنی مُردم..من همیشه خووب نیستم و گاهی آب شیر ظرفشویی رو باز میزارم و در یخچالو وا میکنم و بی صدا میشینم تووشو نگاه میکنم..
من گاهی کتابِ استپ آپمو باز میکنم و تووشو پر میکنم از نوشته های خل خلیم..من گاهی پشت چک پرینت های شرکت شکلک های مسخره میکشم و دوباره میزارمشون توو جاشون..
من گاهی گوشمو میچسبونم به تلفن و هیچی نمیشنوم..
من گاهی تو که میگی حبل المتین گیست موهامو دورِ انگشتام میچرخونم و آروم دنباله شونو میکشم به لب هام..
من همیشگی خوب نیستم..گاهی وقتی آقای آتلیه روو وال سکشنه یه چیزی رو دوبار علامت میزنه که اصلاح ,همه چی رو درست میکنم الا همون یکی رو که دفعه ی بد دوباره بنویسه +دقت..
من گاهی تمووم یه ظهر با آفتاب مرده شو خیره میشم به دیوار روبروم و تووی کله م مدام میچرخه مای کافی ایز نات دت سوییت انی مُر..
من گاهی میزنه به سرم و تمووم روزم رو تووی یه سکوت احمقانه میگذرونم..
من گاهی میشم مثه یه تیکه یخ...نه بغضی توو گلومه ..نه دلتنگم..نه دلم گرفته..
من همیشگی خوب نیستم..من گاهی نه پریو دم ,نه هورمونام بالا پایین شده نه جسمم نه روحم نه روانم هیچ کدوم بهم نریخته ن..
من گاهی میزنه به سرم و تمووم زندگیم تووی یه سکوت غریب میگذره..
من گاهی فقط یه قدر کمی میمیرم..

.